برای تجلیل از زندگی و آثار یک خالق چندوجهی؛ نمایشنامه‌نویس، شاعر، همکار بزرگ‌ترین نام‌های موسیقی پاپ برزیل و فراتر از همه، شخصیتی روشنگر در تاریخ فرهنگی برزیل؛ کارگردان میگل فاریا جونیور گروهی بی‌نظیر از همکاران، خوانندگان و دوستان را گرد هم آورده و تصاویر کمیابی از آرشیوها استخراج کرده است تا سادگی نبوغ‌آمیز وینیسیوس را با همان خودانگیختگی، طنز و آزادیِ گپ زدن پشت میز یک کافه به تصویر بکشد؛ دقیقاً همان‌طور که وینیسیوس ابدی از آن لذت می‌برد.

ادواردو کوتینیو در سال ۱۹۶۴ مشغول ساخت فیلمی به همین نام در شمال شرقی برزیل بود که کودتای نظامی رخ داد. او مجبور شد پروژه را متوقف کند و در سال ۱۹۸۱ به آن بازگشت؛ او به دنبال همان مکان‌ها و افراد رفت تا نشان دهد از آن زمان تا کنون چه رخ داده است و تلاش کرد خانواده‌ای را دور هم جمع کند که بزرگ خاندانشان، یک رهبر سیاسی مدافع حقوق روستاییان، به قتل رسیده بود.

این فیلم افرادی را با درگیری‌های روانی و اجتماعی مداوم نشان می‌دهد: خشونت در میان قانون‌شکنان، درگیری میان زن و مرد، پلیس و جامعه.